بيان شورش تركها در بغداد عليه جلال الدوله در اين سال ، تركها در بغداد ، عليه جلال الدوله سر بشورش و طغيان بلند كردند و از وزير ابا على بن ماكولا علوفه و مستمريهاى خود مطالبه نمودند خانه و دبيرخانه پادشاه و حواشى و وابستگان او را ، پادشاه را ، حتى خنياگران و رامشگران و مخنثين ( دلالان محبت ! ) را بباد نهب و غارت گرفتند و شمشهاى سيم و زر كه جلال الدوله به منظور ضرب درهم و دينار فراهم آورده بود ، غارت كرده ميان خود پراكندند و جلال الدوله را در خانه‌اش محاصره نمودند و منع وصول خوراك و آب براى ساكنان آن كردند تا جائى كه محصورين آب چاه نوشيده و از ثمر درختان ميخوردند ، جلال الدوله از محاصره كنندگان خواست كارى كنند كه بتواند از بغداد بيرون شود ، براى خانواده و بار و بنهء او كشتيهائى كرايه كردند ، بين آن كشتيها و خانهء جلال الدوله پوشهائى نصب شد كه اهل حرمش پوشيده از انظار انتقال بدان كشتيها پيدا كنند ، و عامه و سپاهيان آنها را به‌بينند ، بعضى از تركها قصد آن پوشها نمودند ، جلال الدوله گمان كرد كه آنها قصد دست درازى به حرم او دارند ، فرياد كشيده به آنها گفت : كارتان به جائى رسيده كه رو به حرم آوريد ، و تبرى به دستش بود ، غلام بچگان و عامه فرياد زدند : جلال الدوله يا منصور و يكى از اسب پياده شد و او را سوار كرده و زمين به پيشگاهش ببوسيدند . همين كه فرماندهان تركان چنان ديدند رو به چادرهاى خود در رمله گريختند و بر جان خود ترسيدند . در خزانه سلاح بسيار يافته ميشد جلال الدوله ، از آن سلاحها به غلامانى كه نزد وى بودند بداد ، سپس كس نزد خليفه فرستاد كه ميان او و سركردگان تركها اصلاح كند . خليفه القادر باللّه كس نزد تركان فرستاد و ميان آنها و جلال الدوله را اصلاح كرد و سوگند ياد كردند و در پيشگاهش زمين بوسيدند و بمنازل خود بازگشتند و چند روزى بيش نگذشت كه دوباره سر بطغيان بلند كردند . جلال الدوله فرش و جامه‌ها و چادر و خيمهء خود بفروخت و پول آن را بين آنها پخش كرد تا آرام گرفتند .